Schrijfles

Photobucket

Uit de beschrijving had ik geconcludeerd dat het lessen “creatief schrijven” waren waarin je gaandeweg een novelle zou schrijven. Ha, dat komt aan mijn tomeloze ambitie tegemoet! Het is dan wel geen roman, maar dat komt daarna vanzelf. Teksten vol rode strepen zou ik terugkrijgen, maar oh oh, wat zou ik er veel van opsteken. Tot zo ver mijn ideeën. Nu de realiteit: het is een zweverig werkcollege ˜vrij schrijven” waarin alles wat je doet goed is.

De docente is een stevige Franse dame met losbandig opgestoken haar en – zoals alle Françaises – een decolleté tot aan haar navel. Madame B. vertelt ons dat deze lessen, in tegenstelling tot de ook door haar onderwezen lessen schrijfvaardigheid, zijn bedoeld om ons het plezier in het schrijven terug te geven. Ik was mij er nog niet eens van bewust dat ik dat plezier kwijt was, maar wat een geluk dat ik dit vak heb gekozen!

Eerst doen we een oefening om alvast een beetje in de stemming te komen: er gaan meerdere blaadjes rond in de klas waarop een beginzin staat; per blaadje moeten ongeveer vijf studenten daar – na elkaar – een zin bij schrijven, snel zonder al te lang na te denken. Na afloop zijn dat miniverhaaltjes geworden van zes zinnen, die worden voorgelezen. Het doet mij ernstig denken aan kinderverjaardagen en melige avondjes. De meeste slaan inderdaad als een tang op een varken, maar Mme B. vindt ze allemaal even prachtig.

Daarna hebben we “le brainstorming” en moeten zo veel mogelijk woorden bedenken met de klank ‘ver’ erin. Deze brainstorm loopt er op uit dat Mme B. (van wie geduld niet de beste eigenschap is) de meeste woorden aanlevert en ons eigenlijk gewoon de mond snoert.

Het derde deel van de les gaan we individueel aan de slag. Iedereen gaat een stuk schrijven waarin de ‘ver’-woorden zo veel mogelijk gebruikt moeten worden en dat als titel heeft: “het zichtbare en het onzichtbare”. Er is ongeveer drie kwartier beschikbaar en om ons extra te inspireren zet Mme B. irritante new age-achtige muziek op: “pling pling pling” klinkt het steeds. Gelukkig kan ik mij goed afsluiten voor de buitenwereld, want zij babbelt er ook nog eens regelmatig doorheen met mededelingen van huishoudelijke aard.

De laatste tien lesminuten worden gebruikt om producten voor te lezen. Thuis word je geacht je gewrochte tekst via de mail naar haar op te sturen en dan krijg je het gecorrigeerd weer terug. Als kers op de taart (haar tekst niet de mijne) publiceert Mme B. de beste producten van de week op een internetsite die zij in beheer heeft.

Ik heb inmiddels mijn eerste tekst gecorrigeerd terug en word vurig aangemoedigd vooral zo door te gaan. Een beetje bevreemdend, want ik vind het zelf een flutstuk. Waar ik op had gehoopt zowel in de les als daarna is tips en trucs en zo om beter te schrijven, maar ik vrees dat ik dat wel kan vergeten. Maar ik mag natuurlijk niet op een eerste indruk afgaan, dus ik geef het nog een tweede kans. Wordt dus misschien vervolgd….

22 gedachten over “Schrijfles

  1. O o, ik domoor, snap het niet helemaal. Je hebt toch schrijflessen in het Frans? Wat bedoel je dan met de VER woorden? Ik hoop echt dat je het kunt uitleggen, voor het geval ik tijdelijk of permanent naar Frankrijk trek, begrijp je wel?

  2. Leidt dat de studenten niet heel erg af? Zo’n naveldecolleté? Verder denk ik dat jij gewoon veel te nuchter en te kritisch bent voor dit zweverige lesgedoe van ‘alles is goed, doe maar lekker wat je wilt’. Jouw latje ligt nu eenmaal hoog, he? Maar het levert wel weer geinige blogjes op. Is het mogelijk dat je eens een stiekem fotootje maakt van Mw. B?

  3. Hmm, ik ken vele françaises, maar heb niet veel décolletée’s tot aan een navel meegemaakt. Maar deze Madame B. lijkt tot het kunstenaarsgilde te behoren, wat haar in Frankrijk niet alleen de vrijheid, maar -voor zover ik dat heb ervaren- zelfs de plicht geeft zich in zekere zin buitenissig te kleden. Dat het optuigen van het uiterlijk om mee te doen aan de conformistische eisen er apart uit te zien eigenlijk niets met kwaliteit te maken heeft, wordt in ieder geval weer geillustreerd door bovenstaande observatie en ervaring.
    Ik vraag me wel af wat je kan verwachten van een cursus creatief schrijven. Voor zover ik ervaring met dit soort cursussen heb, krijg je vooral tips en trucs aangereikt die betrekking hebben op structuur en techniek, en wordt er op ‘creatief’ nooit wezenlijk ingegaan.
    Ik wacht met spanning op je vervolg…

  4. Inderdaad, waarde vriend HMN, zo’n cursus rijkt in ons kikkerlandje voornamelijk de zaken aan die jij al noemt. Ik heb mijn aantekeningen nog wel ergens liggen. Heb je behoefte aan een samenvatting Hermien? Mijn cursus heette “creative writing”. M’n aantekeningen zijn dien ten gevolge in het Engels.

  5. We kunnen het natuurlijk uitproberen of zo’n cursus nut heeft. Als we nu op deze weblog een beginzin neerzetten en we gaan met z’n allen een verhaaltje ervan maken en we hebben daarna het gevoel dat we nog betere weblogreakties gaan schrijven heeft het nut….

  6. Wat een geweldig idee! In het Frans of in het Nederlands? Hermien, jij mag natuurlijk de beginzin verzinnen, maar als je creative genius je even in de steek laat, heb ik er wel een: “Nog voor ik een voet buiten de deur had gezet, wist ik al dat het een rampvakantie ging worden.”

  7. @Thérèse: het is idd in het Frans. De klank ‘ver’ komt in heel veel franse woorden voor. Bijvoorbeeld: vert= groen, verre=glas, vers=naar, inverser=omkeren, vernissage=opening (dat woord ken je vast), Versailles, enz enz. Al die woorden (of zo veel als mogelijk) moesten wij gebruiken in een verhaal.
    Is dit iets duidelijker?

  8. Nou, ik bedoelde het doel van een verhaal schrijven met allemaal “ver” woorden erin.
    Het doel van een Creative Writing cursus is me wel duidelijk. Ik heb alle versies van Chris’ verhaal voor die cursus mogen doorlezen. Hij was heel creatief, maar toen ik de clou van het verhaal eenmaal doorhad, was er voor mij weinig creatiefs meer aan. Er komt veel konijnenwerk bij kijken hoor, bij creatief schrijven.

  9. Trouwens, snappen jullie het schrijftestverhaal nog? Het was toch duidelijk dat de hoofdpersoon alles groen zag omdat hij aan staar leed en dat alleen een oogoperatie … nou ja, laat maar, Mme B. vindt het vast prachtig en daar gaat het tenslotte om. En zij ziet het ook nog eens door de ogen van Babelfish, de bofferd!

  10. @Ineke; sorry hoor dat ik je oogartsenverhaal om zeep heb geholpen, maar ik vind iets aan ogen altijd eng. Vroeger toen ik nog zuster was, probeerde ik al onder oogdruppels geven en dat soort dingen uit te komen. Het is mij bijvoorbeeld ook een raadsel dat mensen contactlenzen durven

  11. Oogdruppels vind ik niet eng, maar contactlenzen …! Sommige dragers zie je zo raar met hun ogen draaien als de lens scheef zit dat je denkt dat die lens elk moment uit hun oor kan vallen. Brrrr. Ik denk dat ik toch maar aan de varilux glazen ga (in een bril dan, hè).

  12. varilux lenzen lijken mij wel weer komisch, die verschieten toch van kleur of is dat weer wat anders? Kijk je naar je geliefde in de zon dan heb je van die mooi donkere poelen en in het donker zijn ze weer stralend blauw of groen. Zou dat geen uitvinding wezen?

  13. @ Ineke; ’t is wel een schatje he, die Darcy. maar goed. Zeg, ik vind die nieuwe wending in het verhaal nog veel enger. had je niet iets luchtigers kunnen bedenken?

  14. Ja, Darcy is ontzettend lief. Wat vind je eng aan de nieuwe wending in het verhaal? “Nog veel” enger zelfs! Dan wat? Iets luchtigers, hmmm, ik zal mijn gedachten er eens over laten gaan.

  15. Pingback: Schrijfles in de herhaling | Wonen in de binnenstad van Delft: elke dag een feestje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s